Je kunt nooit te lui zijn om gered te worden
De Bijbel spreekt over degene „die niet werkt, maar gelooft”. U kunt daarom nooit te lui zijn om gered te worden: niet omdat luiheid goed is, maar omdat geen enkel menselijk werk een voorwaarde voor eeuwig leven is. Redding wordt uitsluitend door geloof ontvangen en rust volledig op het volbrachte werk van Jezus Christus.
Moet je iets doen om gered te worden — of alleen geloven?
Redding vraagt geen enkel werk. God rechtvaardigt degene die niet werkt, maar gelooft.
Dit is precies de valstrik waar Paulus zo fel tegen waarschuwde. De mens wil altijd iets bijdragen, hoe klein ook. Maar zodra de mens iets toevoegt, verandert de aard van het evangelie volledig.
„Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave;
Niet uit de werken, opdat niemand roeme.”
— Efeze 2:8–9
Begrijp dit goed: zodra u er ook maar íéts van eigen werken aan toevoegt — gehoorzaamheid, belijdenis, heiliging, volharding, berouwsbeleving, doop, offer, inzet, toewijding — zegt u in feite:
“Het kruis van Christus was niet genoeg. Ik moet er iets aan toevoegen.”
Daarom moet ook bekering goed begrepen worden: niet als een werk dat de mens toevoegt, maar als een Bijbels woord dat in zijn verband gelezen moet worden.
Ook ‘bouwen’ mag daarom niet tot voorwaarde voor eeuwig leven worden gemaakt. Lees: De wijze en dwaze bouwer uitgelegd.
Maar de Bijbel leert dat er maar twee wegen zijn:
– óf 100% genade,
– óf 100% werken.
Daartussen bestaat niets.
Deze tegenstelling wordt ook uitgewerkt in: Wat is ware geloof volgens de Bijbel?
Er is geen “Jezus én mijn inspanning.”
Er is geen “genade plus een klein beetje van mij.”
Er is geen “bijdrage om het echt te maken.”
Paulus zegt het zo scherp dat niemand eromheen kan:
„En indien het door genade is, zo is het niet meer uit de werken; anderszins is de genade geen genade meer; en indien het is uit de werken, zo is het geen genade meer; anderszins is het werk geen werk meer.”
— Romeinen 11:6
Zodra u ook maar één druppel van uw eigen prestatie toevoegt, houdt genade op genade te zijn.
Genade gemengd met werken
is geen genade.
Daarom zegt Paulus:
„Doch dengene, die niet werkt, maar gelooft in Hem, Die den goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn geloof gerekend tot rechtvaardigheid.”
— Romeinen 4:5
Let op de nadruk:
– niet werkt,
– maar gelooft,
– God rechtvaardigt de goddeloze (niet de vrome, niet de verbeterde, niet de voorbereide).
Wie denkt dat hij eerst geschikt moet worden, leest hier verder: Ik voel mij te slecht, kan het voor mij?
U kunt nooit te lui zijn om gered te worden
Deze woorden van Paulus hebben een verstrekkende consequentie:
U kunt nooit te lui zijn om gered te worden.
God rechtvaardigt volgens Romeinen 4:5 degene die niet werkt, maar gelooft. Daarmee sluit Hij iedere minimale hoeveelheid inspanning, gehoorzaamheid of verbetering als voorwaarde voor de redding uit.
Al zou iemand het toppunt van luiheid zijn, dan maakt die luiheid hem niet ongeschikt om eeuwig leven te ontvangen. Wanneer hij in Jezus Christus gelooft, geldt ook voor hem zonder enig voorbehoud:
„Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.”
— Johannes 6:47
Jezus zegt niet:
„Die in Mij gelooft en daarna voldoende inzet toont.”
Niet:
„Die in Mij gelooft en bewijst dat hij niet lui is.”
Maar eenvoudig:
„Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.”
Een bijzonder ijverig mens wordt niet door zijn ijver gered wanneer hij niet in Jezus Christus gelooft. En een bijzonder lui mens wordt niet vanwege zijn luiheid uitgesloten wanneer hij wél in Hem gelooft.
Die mens wordt niet gered omdat hij lui is. Hij wordt gered omdat hij Jezus Christus gelooft.
Dat betekent niet dat luiheid goed of onbelangrijk is. Na de redding hebben de wandel, gehoorzaamheid en dienst van een gelovige werkelijk gevolgen. Luiheid kan leiden tot tuchtiging, schade en verlies van loon.
Maar geen van die zaken vormt de grond of voorwaarde van zijn eeuwige redding.
Voor het ontvangen van eeuwig leven blijft het onderscheid van Romeinen 4:5 beslissend:
Niet werken, maar geloven.
Daarom is zelfs de grootste luiheid geen uitzondering op Christus’ belofte.
Elke poging om redding afhankelijk te maken van menselijke inspanning verandert het evangelie in een ander evangelie — een vals evangelie.
Paulus waarschuwde de Galaten hier fel tegen:
„Zijt gij zo uitzinnig? Daar gij met den Geest begonnen zijt, voleindigt gij nu met het vlees?”
— Galaten 3:3
„Christus is u ijdel geworden, die door de wet gerechtvaardigd wilt worden; gij zijt van de genade vervallen.”
— Galaten 5:4
Met andere woorden:
Als u probeert uzelf te redden of uzelf “geschikter” te maken voor redding, verlaat u de genade.
De boodschap van de Schrift is keihard, helder en eenvoudig:
Zaligheid is genade — of het is niets.
Het is Christus alleen — of geen Christus.
Daarom zei Jezus aan het kruis:
„Het is volbracht!”
— Johannes 19:30
Wat Christus hiermee volbracht heeft, wordt uitgebreid behandeld in het volbrachte werk van Jezus Christus.
Hij zei niet:
“Het is bijna volbracht, nu jij nog.”
Het werk van redding is af.
Volledig.
Definitief.
Niet te verbeteren.
Niet aan te vullen.
Het geloof ontvangt wat Christus al volledig heeft gedaan — zonder menselijke bijdrage en zonder aanvullende eis van werken of verdienste.
Lees ook: Kan een mens uit zichzelf geloven?
Wie aan het kruis toevoegt, doet af aan het kruis.
Wie werkt voor redding, verliest genade.
Wie Christus vertrouwt, heeft eeuwig leven.
Door onze zonden staan wij schuldig voor God en kunnen wij onszelf niet redden. Jezus Christus, de Zoon van God, stierf voor onze zonden, werd begraven en stond lichamelijk op uit de doden. Wie op Hem vertrouwt als zijn Redder, ontvangt uit genade vergeving, gerechtigheid en eeuwig leven. Dat wordt niet verdiend door goede werken, gebed, gevoel of levensverbetering. De zekerheid van de gelovige rust op Christus en Zijn belofte.
Meer artikelen over redding door geloof alleen vindt u in het overzicht Redding en het Evangelie.
Lees ook:
Is redding alleen door geloof in Jezus Christus?
Moet ik mijn geloof belijden om zalig te worden?
Wat is echt geloof volgens de Bijbel?